Wyniki globalnego badania sondażowego przeprowadzonego w 11 krajach na grupie 1375 dorosłych w wieku co najmniej 45 lat, dotkniętych przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP), które zostały opublikowane w COPD: Journal of Chronic Obstructive Pulmonary Disease, wskazują, że POChP ma znacznie większy wpływ na codzienne funkcjonowanie młodszych chorych. Dotyczy to w szczególności osób w wieku 45–54 lat. W porównaniu z osobami starszymi (powyżej 65 lat), chorzy z tej grupy częściej zgłaszali, że POChP ma większy wpływ na ich samopoczucie i codzienne funkcjonowanie, a także że częściej dostosowują oni swoje aktywności do objawów choroby. Wyniki badania wskazują, że istnieją niezaspokojone potrzeby edukacyjne oraz dotyczące pogłębiania wiedzy w zakresie jakości życia, szczególnie młodszych pacjentów dotkniętych POChP.
„Jest to jedno z niewielu badań dotyczących wpływu POChP na różne grupy wiekowe” – zauważa profesor Dekhuijzen, pulmonolog z Centrum Medycznego Uniwersytetu Radboud w Nijmegen, Holandia. – „Jako pracownicy ochrony zdrowia musimy zdawać sobie sprawę, że ta sama choroba ma różny wpływ na chorych w młodszym i starszym wieku oraz że postrzegany przez nich wpływ choroby to kwestia, którą należy brać pod uwagę, aby dostosować leczenie do potrzeb każdego pacjenta”.
Informacje przekazane w badaniu przez młodszych (45–54 lata) i starszych chorych (powyżej 65 lat) można podsumować następująco:
* Osoby młodsze częściej informowały, że POChP wpływa „w najwyższym stopniu” lub „bardzo” na zdolność wykonywania przez nich zadań poza domem (37% vs 22%) oraz odbywania dalekich podróży (38% vs 18%). Ponadto w ich przypadku prawdopodobieństwo konieczności planowania dnia z uwzględnieniem okresów trudności w oddychaniu i/lub kaszlu jest dwukrotnie wyższe (41% vs 19%).
* Istotnie większa część pacjentów w wieku 45–54 lat informowała o „złym” lub „bardzo złym” samopoczuciu (35% vs 28%; P<0,05), a także o towarzyszącym im uczuciu „stresu” i „przytłoczenia” – odpowiednio 1,7 i 2,2 raza częściej (P<0,05).
* Zdawanie się na lekarzy było znacznie częstsze wśród młodszych chorych. Prawdopodobieństwo, że będą oni chcieli uzyskać informacje, które pomogą im w lepszym korzystaniu z inhalatora, było ponad trzykrotnie większe (tego typu informacji nie chciało 18% vs 58% pacjentów).
„Jednym z możliwych wyjaśnień przyczyn znacznej różnicy w postrzeganiu obciążenia chorobą jest fakt, że młodsi chorzy są zazwyczaj bardziej aktywni – pracują, utrzymują regularne kontakty społeczne, w związku z czym mają inne oczekiwania co do tego, jak wyglądać będzie życie z POChP” – wskazuje Nicole Hass, przedstawicielka Europejskiej Federacji Stowarzyszeń Pacjentów z Alergiami i Chorobami Dróg Oddechowych (EFA). – „Chociaż niezbędne są dalsze badania aby lepiej zrozumieć przyczyny istnienia różnic związanych z wiekiem chorych, wnioski te pokazują, że musimy uświadamiać pacjentom, w jaki sposób mogą pozytywnie wpływać na zahamowanie postępu choroby, na przykład poprzez rozmowy z lekarzami na temat leczenia mającego na celu zachowanie aktywności w życiu codziennym”.
Wyniki badania potwierdzają konieczność współpracy pracowników ochrony zdrowia i pacjentów z POChP, w szczególności tych młodszych, w celu optymalnego zarządzania procesem leczenia, łagodzenia objawów i zmniejszania wpływu choroby na jakość życia pacjentów.
Szacuje się, że POChP rozpoznano u 251 milionów osób na świecie. Jest to postępująca choroba, która ogranicza przepływ powietrza do płuc oraz z płuc. POChP nie można całkowicie wyleczyć, jednak u większości pacjentów można łagodzić objawy choroby, stosując odpowiednie leki i przestrzegając zaleceń lekarza.
Badanie obejmowało 1375 dorosłych dotkniętych POChP w wieku co najmniej 45 lat. Zostało przeprowadzone na zlecenie firmy Boehringer Ingelheim, w formie zdalnej i obejmowało 11 krajów, w tym Chiny, Danię, Francję, Niemcy, Włochy, Japonię, Holandię, Polskę, Hiszpanię, Wielką Brytanię i Stany Zjednoczone. Pacjenci zostali podzieleni na trzy grupy wiekowe (45–54, 55–64, powyżej 65 lat), zaś celem badania była ocena wpływu POChP na życie pacjentów.
