Ministerstwo Zdrowia jest w trakcie podejmowania decyzji co do typu szczepionki przeciw pneumokokom, która ma zostać zakupiona ze środków publicznych. W ciągu dwóch tygodni ma się rozstrzygnąć przetarg w tej sprawie. Do wyboru są dwie dostępne na polskim rynku szczepionki przeciw pneumokokom: 10-walentna (PCV 10) i 13-walentna (PCV 13). Agencja Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji właśnie wydała rekomendację w tej sprawie.
„Obie analizowane szczepionki tj. zarówno Synflorix (PCV-10), jak i Prevenar (PCV-13) są skuteczne w zapobieganiu występowania inwazyjnej choroby pneumokokowej (IChP) u dzieci (…). Wyniki badania Naucler 2017 oceniającego praktyczne skutki szczepień przeciw pneumokokom w Szwecji wskazują na brak statystycznie istotnych różnic między regionami stosującymi PCV-13 a PCV-10 w zakresie redukcji u dzieci w wieku 0-4 lata zapadalności na IChP. Zdaniem WHO obecnie nie ma wystarczających dowodów na to, że te 2 szczepionki różnią się pod względem wpływu na ogólne rozpowszechnienie choroby pneumokokowej” – czytamy w rekomendacji AOTiM.
„Na podstawie analizy klinicznej nie można wyciągnąć jednoznacznych wniosków o wyższej względnej skuteczności jednej z analizowanych szczepionek” – pisze Agencja dalej. „Rada (Przejrzystości) stoi na stanowisku, że zasadne jest aby Synflorix i Prevenar 13 były traktowane równocennie idostępne w ramach PSO. Analizy przeprowadzone w innych krajach wskazują na analogiczną wartość obu szczepionek”.
W swoich uwagach „Rada sugeruje obniżenie ceny szczepionki zakupionej dla programu PSO poprzez konkurencję cenową pomiędzy Synflorix i Prenevar 13”.
Zakażenia pneumokokowe mogą prowadzić do poważnych chorób inwazyjnych, takich jak: zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, posocznica i zapalenie płuc, jak również do łagodniejszych, ale częściej występujących chorób, takich jak zapalenie zatok i zapalenie ucha środkowego (ZUŚ). Czynnik wywołujący, Streptococcus pneumoniae, często kolonizuje jamę nosowo-gardłową u ludzi i przenosi się głównie drogą kropelkową. Głównym rezerwuarem pneumokoka są niemowlęta i małe dzieci, u których, oceniane w sposób przekrojowy, rozpowszechnienie punktowe nosicielstwa w jamie nosowo-gardłowej waha się od 27% do 85%.
