Blisko 70% rodziców deklaruje, że rozmawia ze swoim dzieckiem o jego samopoczuciu i emocjach. Z drugiej strony, konkretnie o zdrowiu psychicznym i roli specjalistów w tym zakresie rozmawia ze swoimi dziećmi niewiele ponad połowa dorosłych (52%). Tak wynika z badania „Kondycja psychiczna dzieci i młodzieży w Polsce”*.
Wśród rodziców deklarujących rozmawianie z młodszym pokoleniem na temat emocji i samopoczucia większość z nich (66%) robi to kilka razu w miesiącu lub częściej. Ponad jedna czwarta (28%) podejmuje takie rozmowy ze swoimi dziećmi co najmniej raz w miesiącu. Rozmowy o emocjach są jednocześnie najczęściej stosowanym sposobem wzmacniania odporności psychicznej dziecka (73%). Innymi popularnymi metodami jest oswajanie dzieci z porażkami i nauka radzenia sobie ze stresem (67%), a także działania mające na celu zbudowanie samodzielności (64%).
„Z jednej strony dane wyraźnie pokazują, że trud rozmowy z dziećmi o emocjach – bo często nie są to łatwe rozmowy – podejmuje zdecydowana większość rodziców, co niewątpliwie jest pozytywem. Z drugiej jednak, nadal prawie co 3. rodzic nie decyduje się na poruszanie tego rodzaju tematów. Środowisko domowe jest jednym z najważniejszych źródeł czerpania wiedzy i doświadczeń życiowych, które kształtują osobowość człowieka. Już na etapie czerpania pierwszych bodźców z domu jesteśmy w stanie wypracować odpowiedni sposób rozpoznawania emocji i radzenia sobie z nimi. To bardzo ważny rozdział w życiu każdego człowieka, którego absolutnie nie powinniśmy bagatelizować” – zaznacza Diana Rychter, menedżerka ds. badań rynkowych i analiz w Nationale-Nederlanden.
Spośród rodziców objętych badaniem 31% nie rozmawia z dziećmi o emocjach i samopoczuciu, przy czym większość z nich (12% wszystkich ankietowanych) uważa, że nie ma takiej potrzeby. Ten sam odsetek przyznaje, że nie wie, jak prowadzić takie rozmowy lub że dzieci odmawiają rozmawiania na tego rodzaju tematy.
„Warto też zauważyć, że rozmawianie z dziećmi o emocjach nie oznacza uświadamiania ich w zakresie zdrowia psychicznego i roli specjalistów. Podejmowanie takich tematów deklaruje już o 17 pp. mniej ankietowanych. Tymczasem świadomość, z czym wiąże się i czemu służy wizyta u psychologa czy terapeuty, pozwala swobodniej odnaleźć się w gabinetowym środowisku, jeśli zachodzi taka potrzeba” – dodaje Diana Rychter.
Postrzeganie terapii przez rodziców nie jest jednoznaczne. 41% uważa, że korzystanie z pomocy terapeuty jest obecnie po prostu modne. Nie znaczy to jednak, że rodzice nie dostrzegają potrzeby budowania odporności psychicznej u dzieci, za czym postuluje 79% ankietowanych.
Z kolei 74% jest zdania, że tematyka zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży słusznie częściej niż kiedyś pojawia się w mediach.
*Badanie przeprowadzono metodą CAWI na reprezentatywnej grupie 1012 rodziców dzieci w wieku od 3 do 18 lat w okresie 8-13 sierpnia 2025 roku.
