„Czynnych zawodowo pulmonologów jest w Polsce około tysiąca, co oznacza, że tak naprawdę leczeniem POChP zajmują się przede wszystkim lekarze rodzinni. Niestety rzadko który gabinet POZ jest wyposażony w spirometr potrzebny do podstawowej diagnostyki tej choroby. Od 15 lat o to walczę. Bez skutku” – przyznaje prof. Paweł Śliwiński, kierownik II Kliniki Chorób Płuc stołecznego Instytutu Gruźlicy i Chorób Płuc, wiceprezes Polskiego Towarzystwa Chorób Płuc.
W dodatku – jak pokazały badania przeprowadzone przez PTChP – POChP (przewlekła obturacyjna choroba płuc) pozostaje wciąż chorobą mało znaną. Cierpi ok. 2-2,5 milionów Polaków, ale jedynie 25 proc. z nich ma postawioną diagnozę i jest leczona. To wynik zaniedbań zarówno ze strony pacjentów, jak i lekarzy. Objawy choroby: stopniowo narastająca duszność, pogorszenie tolerancji wysiłku, przewlekły kaszel, wykrztuszanie wydzieliny z dróg oddechowych, bardzo często są początkowo przez chorych lekceważone. „Zdarza się też, że chory jest leczony kardiologicznie i dopiero po pewnym czasie lekarz orientuje się, że napady duszności są spowodowane przez inną chorobę” – wyjaśnia prof. Śliwiński.
Osoby palące papierosy uważają kaszel i wykrztuszanie wydzieliny za objawy towarzyszące paleniu, z kolei pogorszenie wydolności fizycznej jest uznawane za objaw charakterystyczny dla wieku (na POChP chorują głównie osoby po 45. roku życia), dlatego chorzy z takimi objawami długo nie zgłaszają się do lekarza. Jednak duszność, która początkowo występuje tylko przy znacznym wysiłku fizycznym, z czasem nasila się, pojawia się przy wykonywaniu coraz mniejszego wysiłku, a w końcu także przy codziennych czynnościach życiowych. Chory coraz bardziej ogranicza aktywność, chcąc uniknąć duszności, co w efekcie jeszcze bardziej pogarsza stan jego zdrowia.
Zmienić ten stan rzeczy mogłyby powszechne badania spirometryczne, które są łatwe do przeprowadzenia, ale mimo apeli specjalistów od lat niewiele się w tej materii dzieje.
