„Badanie satysfakcji z pobytu w szpitalu to nie fanaberia, tylko wymóg. W Wielkiej Brytanii jakość cateringu jest jednym z najważniejszych czynników oceny szpitala. Dlatego po stronie świadczeniodawców musi się rozwinąć kultura mierzenia satysfakcji. Nie chodzi o raportowanie, nie to nie jest tylko obowiązek sprawozdawczy, ale też narzędzie do zarządzania placówką” – twierdzi Adam Niedzielski, prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ). I zapowiada, że w ciągu roku-dwóch na portalu pacjent.gov.pl będzie można znaleźć nie tylko dane, gdzie są najkrótsze kolejki, ale też informacje o jakości leczenia w danej placówce. „Zamierzamy dołączyć także mierniki satysfakcji pacjentów, tak aby każdy mając skierowanie w ręku dokonał świadomego wyboru, gdzie chce się leczyć” – uzupełnia Niedzielski.
„Nie znam takiej placówki, która by pokazywała swoje wyniki, np. jak leczy daną chorobę. Nie ma oddziałów, gdzie można sprawdzić pojedynczego chirurga. Widać, że wdrażanie Value based healthacare w Polsce napotyka opór. Jak go pokonać?” – odpowiadała Małgorzata Gałązka-Sobotka, dyrektor Centrum Kształcenia Podyplomowego oraz Instytutu Zarządzania w Ochronie Zdrowia Uczelni Łazarskiego.
„Już dziś mamy miliardy rekordów danych i co z tego? Nic. Nie analizujemy tych danych, nie wyciągamy wniosków. Efekt? Pacjenci nie mają dostępu do nowoczesnych leków i najlepszego, optymalnego leczenia” – dodawała Irena Rej, prezes Izby Farmacja Polska.
Jednak wiceminister zdrowia Maciej Miłkowski, uspokajał. „Na przykład w zaćmie prof. Rękas (konsultant krajowy w dziedzinie okulistyki – przyp. red.) pokazuje ośrodki, można sprawdzić które mają kategorię A, B, C itd., więc to nie jest tak, że nic tu nie robimy. Oczywiście to wymaga dobrej współpracy z zespołem analitycznym NFZ” – tłumaczył wiceminister. – „Przyznaję, że na razie mamy mało tych elementów płacenia za efekt zdrowotny, ale też pamiętajmy, że np. w RSS za każdym razem musimy je dobierać indywidualnie. To nie może być automat”.
Z kolei prof. Adam Maciejczyk, prezes Polskiego Towarzystwa Onkologicznego, powoływał się na pilotaż Krajowej Sieci Onkologicznej. „To bardzo dobre narzędzie do mierzenia najróżniejszych mierników. Np. w raku piersi pilotaż pokazał, że największe straty szpital ponosi na zabiegach chirurgicznych. Problem jest głębszy – ponieważ badanie histopatologiczne jest częścią zabiegu chirurgicznego, to czy się opłaca robić drogie badanie? No, nie opłaca się. A przecież to podstawa leczenia onkologicznego. To właśnie przyczynek do płacenia za efekt, bo przecież o ten efekt nam chodzi” – wyjaśniał Maciejczyk.
Potrzebny jest także następny krok – wyciągania wniosków ze zgromadzonych danych. „Oddziały chirurgiczne czy położnicze, które wykonują mniej niż 500 zabiegów rocznie nie mają prawa istnieć, bo nie gwarantują jakości. Na pewno nie będzie oporu środowiska lekarskiego, by je likwidować” – podkreślał Jerzy Friediger z Naczelnej Rady Lekarskiej.
Warto podkreślić, że nigdzie na świecie nie udało się wdrożyć Value Based Health Care, czyli systemu ochrony zdrowia opartego na wartościach. Mało tego – próby wdrożenia VBHC w dwóch szpitalach w Szwecji (Karolinska Institute i Szpital Uniwersytecki w Goeteborgu) zakończyły się strajkiem lekarzy i pielęgniarek.
