Rada Ministrów przyjęła rozporządzenie w sprawie Narodowego Programu Zdrowia na lata 2021-2025, przedłożone przez ministra zdrowia. Rocznie na ten cel zostanie przeznaczone ok. 140 mln zł. Rozporządzenie wejdzie w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od 1 stycznia 2021 r.
Celem Narodowego Programu Zdrowia na lata 2021–2025 jest zwiększenie wśród Polaków liczby lat przeżytych w zdrowiu, poprzez profilaktykę promowania postaw prozdrowotnych. Przy realizacji programu będzie brany pod uwagę wpływ skutków wywołanych przez COVID-19. Choroba ta przyczyniła się do największego kryzysu zdrowotnego w Polsce po zakończeniu II wojny światowej. Nakłada się ona na epidemię chorób cywilizacyjnych, takich jak nadwaga i otyłość, uzależnienia czy problemy zdrowia psychicznego. Działania profilaktyczne mają poprawić tę sytuację.
Najważniejsze cele programu
· Profilaktyka nadwagi i otyłości, w tym m.in.:
ü prowadzenie ogólnopolskiej edukacji żywieniowej;
ü kształtowanie postaw prozdrowotnych, w tym upowszechnianie koncepcji przedszkoli i szkół promujących zdrowie;
ü promocja aktywności fizycznej – w tym wsparcie pozalekcyjnych form aktywizacji fizycznej dzieci i młodzieży;
ü działania edukacyjne skierowane do pacjentów z cukrzycą oraz ich rodzin i opiekunów;
ü promocja karmienia piersią;
ü prace nad systemem przyjaznego etykietowania żywności.
· Profilaktyka uzależnień, w tym m.in.:
ü monitorowanie i badania problematyki związanej ze spożywaniem alkoholu, używaniem wyrobów tytoniowych, używaniem środków odurzających czy substancji psychotropowych;
ü poszerzanie i podnoszenie jakości oferty pomocy psychologicznej, socjoterapeutycznej i opiekuńczo-wychowawczej dla dzieci z rodzin z problemem alkoholowym i ich rodzin;
ü ułatwianie wychodzenia z nałogu używania wyrobów tytoniowych, w tym nowatorskich wyrobów tytoniowych i elektronicznych papierosów;
ü wdrożenie w podstawowej opiece zdrowotnej procedury wczesnego rozpoznawania i krótkiej interwencji wobec pacjentów spożywających alkohol ryzykownie i szkodliwie;
ü zadania na rzecz ograniczania stosowania środków odurzających, substancji psychotropowych i środków zastępczych.
· Promocja zdrowia psychicznego, w tym m.in.:
ü podnoszenie kompetencji kadr medycznych i innych specjalistów uczestniczących w realizacji działań profilaktycznych na rzecz opieki psychiatrycznej;
ü kompleksowe badanie stanu zdrowia psychicznego społeczeństwa i jego uwarunkowań;
ü rozwijanie odpowiedzialnej polityki informacyjnej na temat zachowań samobójczych oraz czynników ryzyka i czynników chroniących z nimi związanych;
ü zapewnienie dostępu do pomocy w kryzysie psychicznym przez dostęp do konsultacji za pośrednictwem narzędzi teleinformatycznych (w tym telefony wsparcia i zaufania, poradnie internetowe, infolinie i linie wsparcia), dostosowanej do potrzeb osób w różnym wieku;
ü rozwój kompetencji pracowników ochrony zdrowia, pracowników oświaty, pomocy społecznej, służb mundurowych, osób duchownych i innych grup zawodowych, jeśli chodzi o wczesne wykrywanie symptomów zachowań samobójczych oraz podejmowania interwencji wobec osób przejawiających zachowania samobójcze.
· Zdrowie środowiskowe i choroby zakaźne, w tym m.in.:
ü działania edukacyjne dotyczące wpływu środowiska życia na zdrowie;
ü monitorowanie zagrożeń fizycznych, chemicznych i biologicznych w miejscu pracy;
ü prowadzenie baz danych dotyczących występowania czynników rakotwórczych i mutagennych w miejscu pracy, Centralnego Rejestru Chorób Zawodowych oraz Krajowego Rejestru Czynników Biologicznych;
ü działania promocyjne i popularyzacyjne dotyczące szczepień ochronnych;
ü prowadzenie nadzoru epidemiologicznego dotyczącego chorób zakaźnych.
· Wyzwania demograficzne, w tym m.in.:
ü kreowanie postaw prozdrowotnych oddziałujących na zdrowie prokreacyjne oraz podnoszenie kompetencji kadr medycznych, jeśli chodzi o zdrowie prokreacyjne;
ü upowszechnianie rozwiązań systemowych w zakresie zdrowia prokreacyjnego, w tym w opiece prekoncepcyjnej i okołoporodowej;
ü wspieranie aktywności społecznej seniorów oraz poprawa związanej ze zdrowiem jakości życia osób starszych;
ü informowanie i edukacja przedstawicieli służb publicznych i zawodów niemedycznych mających częsty kontakt z osobami starszymi na temat chorób związanych z wiekiem oraz zasad postępowania w kontakcie z tymi osobami;
ü edukacja w zakresie zarządzania zdrowiem starzejących się pracowników oraz opracowanie i upowszechnienie instrumentów promujących zdrowie i zachowania prozdrowotne w środowisku pracy.
