Zespół młodych naukowców z Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu, kierowany przez Tomasza Górnickiego z Zakładu Histologii i Embriologii UMW, zgłosił do Urzędu Patentowego RP wniosek o objęcie ochroną patentową biomateriału pochodzącego z macierzy zewnątrzkomórkowej gruczołu tarczowego oraz innowacyjnego sposobu jego otrzymywania. Biomateriał ma szansę zrewolucjonizować endokrynologię regeneracyjną, powstał dzięki innowacyjnej metodzie i może posłużyć do tworzenia implantów pełniących funkcję gruczołów tarczowych oraz przytarczycznych.
Wynalazek powstał podczas realizacji projektu Tomasza Górnickiego pn. „Zastosowanie zdecelularyzowanej macierzy tarczycy w medycynie regeneracyjnej i onkologii”, nagrodzonego i sfinansowanego w ramach programu Ministerstwa Edukacji i Nauki „Perły Nauki”.
„Jedną z najistotniejszych gałęzi rozwijającej się inżynierii tkankowej są badania nad pozyskiwaniem biomateriałów stworzonych z macierzy tkanek oraz narządów pozbawionych kompartmentu komórkowego, czyli zdecelularyzowanych” – tłumaczy lek. Tomasz Górnicki. – „Decelularyzacja, a więc usuwanie komórek dawcy, może być przeprowadzona na drodze procesów chemicznych, enzymatycznych, a także fizycznych. Główny potencjał tych materiałów tkwi w możliwościach recelularyzacji, czyli ponownego zasiedlenia wybranymi komórkami, a przez to stworzenia biokompatybilnych implantów”.
Głównym celem projektu była ocena powstałego scaffoldu, czyli rusztowania do hodowli komórkowych zbudowanego z tkanki ludzkiego gruczołu tarczowego, który otrzymano przy pomocy autorskiego procesu decelularyzacji. Pierwotny materiał tkankowy pobierano w trakcie zabiegu usunięcia tarczycy (strumektomii), dzięki czemu w 100 proc. był naturalny, biodegradowalny i bezpieczny dla pacjentów ze względu na brak immunogenności.
Pozyskiwany dzięki innowacyjnej metodzie usuwania komórek biomateriał (widoczny na załączonych zdjęciach) może znaleźć zastosowanie w endokrynologii regeneracyjnej jako platforma do opracowania nowatorskich implantów pełniących funkcję gruczołów tarczowych i przytarczycznych.
Projekt ma charakter interdyscyplinarny oraz wdrożeniowy. Wynalazek powstał dzięki współpracy Zakładu Histologii i Embriologii Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu oraz Kliniki Chirurgii Ogólnej, Małoinwazyjnej i Endokrynologicznej Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego we Wrocławiu. Opiekunami młodych naukowców są dr Agnieszka Rusak, prof. Piotr Dzięgiel i prof. Krzysztof Kaliszewski.
Skład zespołu wynalazców:
lek. Tomasz Górnicki, doktorant w Zakładzie Histologii i Embriologii
lek. Jakub Lambrinow, doktorant w Zakładzie Anatomii Prawidłowej
mgr. inż. Monika Mrozowska z Zakładu Histologii i Embriologii
dr inż. Agnieszka Rusak, kierownik Pracowni Hodowli Komórkowej w Zakładzie Histologii i Embriologii
prof. Krzysztof Kaliszewski z Kliniki Chirurgii Ogólnej, Małoinwazyjnej i Endokrynologicznej
prof. Piotr Dzięgiel, prorektor ds. nauki, kierownik Katedry Morfologii i Embriologii Człowieka
prof. Marzena Podhorska-Okoł
